Stepy Akermańskie

Na początek doadam tu mój ulubiony utwór A. Mickiewicza.

Wpłynąłem na suchego przestwór oceanu,
Wóz nurza się w zieloność i jak łódka brodzi;
Śród fali łąk szumiących, śród kwiatów powodzi,
Omijam koralowe ostrowy burzanu.

Już mrok zapada, nigdzie drogi ni kurhanu,
Patrzę w niebo, gwiazd szukam, przewodniczek łodzi;
Tam z dala błyszczy obłok? tam jutrzeńka wschodzi?
To błyszczy Dniestr, to wzeszła lampa Akermanu.

Stójmy! - jak cicho! - słyszę ciągnące żurawie,
Których by nie dościgły Źrenice sokoła;
Słyszę, kędy się motyl kołysa na trawie,

Kędy wąż śliską piersią dotyka się zioła.
W takiej ciszy! - tak ucho natężam ciekawie,
Że słyszałbym głos z Litwy. - Jedźmy, nikt nie woła.

liquorice 23:48:45 1/02/2007 [Powrót] Komentuj



Ładny szablon... i wiersz też piękny. Pozdrawiam :)
Lady Sheep 10:03:52 2/02/2007
| brak www IP: 212.76.37.150






Layout by:*~Rinoa~*
~Rinoa Heartilly~

inspiration:
.: Vincent Valentine :.